Antyk

Twórcą pierwszego poradnika, traktatu teoretycznego poświęconego sposobowi istnienia dzieła literackiego był Arystoteles, autor "Poetyki". Arystoteles zdobył gruntowne wykształcenie w Akademii Platona, zajmował się metafizyką, psychologią, teorią literatury, logiką, etyką, fizyką. W "Poetyce" określił:
-normy rządzące gatunkami literackimi
-pojęcie m.in. epos, tragedii
-sposób konstruowania utworu tragicznego
-wymagania odnośnie poezji
Do poglądów Arystotelesa nawiązują dwaj współcześni poeci: Wojciech Wencel i Adam Zagajewski. Oba utwory łączy temat (natura - świat), nastrój (melancholijny, senny) i język (poetycki). Różni oba wiersze układ wersów; wiersz "Praga" jest stroficzny (3 strofy), wiersz A. Zagajewskiego to utwór ciągły nie ma podziału na strofy. W tekście A. Zagajewskiego świat jawi się jako obraz niejednoznaczny, jest nim dobro i zło, wydaje się gościnny i obcy zarazem. Wizja świata w tekście W. Wencla jest jednoznacznie optymistyczna. Praga przedstawiona jest jako miasto piękne, "spełnione". Obaj poeci posługują się różnego rodzaju epitetami. Mimo wszelakich różnic oba teksty można nazwać regularnymi uporządkowanymi. Ulegają jednemu ustalonemu kanonowi - regule poetyckiej.